We kunnen deze 60 jaar Oekraïense geschiedenis in ons land niet beëindigen zonder de hulp te vermelden die, geleid vanuit Genk, wordt geboden aan de landgenoten in het door de kernramp getroffen gebied. Weer zijn het Frieda en Vitali Derewianka die de hulpverlening op gang brachten, overal om hulp vroegen, en de hulp ook zelf gingen brengen. Vele mensen uit verschillende landen helpen Oekraïne om te overleven. Soms ook helpen grote landen met afvalgoederen die slechter dan minderwaardig zijn. Die landen “bedrijven” hulp. Een cynische hulpverlening.
Maar alleen de Oekraïners hier, wagen zich in de ergst getroffen streek rond Tsjernobyl. Daar is verdriet van moeders die misvormde kinderen ter wereld brengen. Genezing is on mogelijk. Daar lijden velen aan bloedziekten en aandoeningen van de schildklier. Daar leven mensen zonder overheidssteun, zonder noodzakelijke geneesmiddelen of medische instrumenten.
Frieda en haar ploeg smeken om medicijnen, vragen om voedsel, kleding, vitaminen, en krijgen die ook. Dit van firma’s, van verenigingen, van meerdere kloosterorden, van particulieren. Geld is welkom om zelf geneesmiddelen aan te kopen, om toestellen en injectie-spuiten te kopen, om vrachtkosten te betalen. Zo bevoorraden ze ziekenhuizen, tot hiertoe zelfs 28, waarvan 5 in Kiëv.
Twaalf zendingen met honderden tonnen aan goederen allerlei werden reeds naar Oekraïne vervoerd waar alles eigenhandig op de juiste plaatsen wordt gebracht en aan de juiste mensen overhandigd. Soms staan de mensen ginder in de rij, de nood is zo groot dat alle schaamte om hulp te vragen verdwenen is. En dat in een land dat eens de graanschuur van Europa werd genoemd maar nu niet meer in staat is de eigen rijke grondstoffen te ontginnen, noch in eigen levensonderhoud te voorzien.
De merkwaardigste en meest waardevolle zending was een CT-scanner, een geweldige hulp, door de dokters ter plaatse een “keizerlijk geschenk” genoemd. Ze danken dit aan de buitengewone inspanningen van Rotary Club Genk. Ingenieurs van Siemens monteerden ginder de scanner, dr.prof. Ivan Palmers leidde het aanleren van de praktische toepassing en een Genkse verpleegster bleef enkele weken als praktische hulp te plaatse. De Oekraïners hier en de dokters ginder, zijn uitermate verheugd en dankbaar. Zelfs de Oekraïense pers besteedt veel aandacht aan deze hulp uit Vlaanderen. Deze scanner is de eerste en enige in dat gebied van Oekraïne. Verpleegsters van ginder verbleven hier voor opleiding, bedieden en techniekers leerden bij Siemens de praktijk van onderhoud en herstelling. En geloof het of niet, ondertussen is een tweede scanner afgeleverd waarvan de onderdelen kunnen worden gebruikt voor herstelling van eventuele mankementen.
Hoofdarts dokter Anatoly Hruscha is de tolk voor het medisch personeel. Hij heeft weet van de mogelijkheden van een scanner maar zal nooit in staat zijn deze zelf aan te schaffen voor zijn “Oblasna Likarnja”.
NOTA: We hebben gemeend dat de boven aangehaalde teksten, samengesteld door ing. Hub Cattoir (†) ter gelegenheid van “10de verjaardag van de wijding en ingebruikname van de heilige Aartsengel Michaëlkerk” in deze editie zeker niet mochten vergeten worden. Immers dit boekje wil aan de lezer de geschiedenis van 20 jaar weergeven, beginnend met de wijding en ingebruikname van de heilige Michaëlkerk vanaf 24 augustus 1986.
