Alles was weer tot in de puntjes voorbereid door het feestcomité.
Op zaterdag 13 augustus 1988 gingen de Plechtige Vespers de onthulling en de wijding van een standbeeld van de heilige Wolodimir vooraf. Wederom waren daarvoor vele vooraanstaande geestelijke en wereldlijke leiders naar Genk gekomen.
Zo waren aanwezig de aartsbisschoppen mgr. Anatolij en mgr. Constantin, priester Anfir Ostaptschuk, voorzitter van het Europees 1000 jaar-herdenkingscomité. Bovendien ontmoetten we archimandriet Amadachis, vertegenwoordiger van de Griekse Metropoliet Panteleimon en bisschop Hrynschysyn van de Oekraïense katholieke kerk.
Men was zeer verheugd om langs katholieke zijde aartsbisschop Kardinaal mgr. Godfried Daneels te mogen begroeten evenals mgr. Paul Schruers co-adjutor van bisdom Hasselt en niet te vergeten Luc Vendrickx natuurlijk.
Van de overheden waren aanwezig: Senator Alex Arts (vertegenwoordigde Minister Kelchter-mans), Jef Gabriëls burgemeester van Genk.
Het robuuste beeld, meer dan 5 meter hoog, gekapt uit grote blokken cellenbeton en op een 1,5 meter hoge sokkel geplaatst, werd vervaardigd door de beeldhouwer-schilder-graficus Wim Van Petegem uit Diest. Men kan niet zeggen dat het beeld onopgemerkt blijft!
Na de daaropvolgende oecumenische gebedsdienst werd de academische zitting voorgezeten door aartsbisschop Anatolij. Het was weer heer Edgard Gielen die de mensen verwelkomde en het verloop op meesterlijke wijze regiseerde. Toespraken, muziek en dansen wisselden elkaar af. We hoorden weer bandoera-muziek van de stilaan alombekende Katja en Nadja, we zagen het optreden van de Noorse groep Ivar Aasen. Toespraken werden gehouden door Priester A. Ostaptschuk, burgemeester Jef Gabriëls, Senator Arts, bisschoppen mgr. Paul Schruers en mgr. Anatolij, de Oekraïens-Orthodoxe aartsbisschop van Parijs en West-Europa.
We drukken hier graag af, het indringende gedicht van mevrouw Agnes Hagnos, reeds verschenen in Nederlandse en Franse vertaling in “Het Orthodox Leven” van oktober 1987.
DANK AAN GOD
en gelukwensen aan de duizendjarige Oekraïense Autocefale Orthodoxe Kerkgemeenschap.
NEGENHONDERDACHTENTACHTIG (988)
Heel ver, ten noorden van de zwarte zee
een zwarte vruchtbare grond: Oekraïne.
Droom van Vorstin Olga
en kleinzoon, de heilige Wolodimir.
Duizendjarige Kerstening, nu verspreid
over gans de aarde.
Een kerkgemeenschap geplaagd,
Exodus: een volk verjaagd,
het grote Oekraïense gezin in nood,
smeekt en herhaalt: “Hospodi Pomiloej”
“Heer ontferm u over ons”.
Verbonden katakombische zielen
in de tempel van God: “Hospodevie pomolimosj”
“Laat ons de Heer bidden” – om Zijn Gezag –
Pavlo Derewianka plantte hoopvol in Genk, België, de vlag:
een blauwe hemel in de toekomst en
het gele zaad dat eeuwig leeft.
NEGENTIENHONDERDACHTENTACHTIG (1988)
Steen na steen….
met bloed, zweet en tranen:
het Oekraïens-Orthodoxe kerkgebouw
tussen het groen,
voltooid na veertig jaren.
Het doel bereikt!
Verenigde krachten: één geloof
dat tot de hemel reikt.
In Belgie: een grond, een ander Vaderland
een warmte, een nieuwe thuis
een vrijheid voor vele harten
een hoop op de eenheid van alle volkeren
een liefde: het altijddurende geluk in Gods Huis.
“Premoedriestj”
“Wijsheid”:
Het goddelijk brood voor alle Christenzielen.
Heilige Aartsengel Michaël, hef de banier!
Gij mensen, opent de poort en strooit onder de blauwe hemel het gouden graan!
Zingt en laat het schallen: “MIR WSIEM”
“VREDE AAN ALLEN”!
DANK AAN GOD
De plechtige heilige liturgie op zondag 14 augustus werd voorgegaan door de aartsbisschoppen Constantin en Anatolij en opgeluisterd door liefst 3 zangkoren: het Oekraïens-orthodox koor uit Düsseldorf, het gelegenheidskoor “1000 jaar Kerstening” uit ons land, en het Slavisch Byzantijns Koor uit Eindhoven. Na het hieropvolgende feestmaal genoten de aanwezigen van een hoogstaand concert van Oekraïense muziek, zang en dans.
Deze groepen namen deel aan het feestgebeuren:
het Groot milleniumkoor
het Slavisch Byzantijns Koor uit Eindhoven
het Jongeren milleniumkoor
het Bandoeristenensemble van België en Frankrijk
de Schlesischer Trachten- und Jugendgruppe Iserlohn Duitsland
het Ungbomslaget Ivar Aasen uit Aalesund Noorwegen
de Oekraïense Volksdansgroep Poltava uit Genk.
Er werd besloten met het melodieuze Vaderlands lied “Nog is Oekraïne niet gestorven”. Schche ne w merla Oekraïna.
