Op 24 augustus 1996 was de heilige Michaëlkerk tien jaar in gebruik. Tot kathedraal verheven, een mooie en authentieke Oekraïense architectuur tussen het Limburgse groen, met binnenin een prachtige iconostase: een verheugende belevenis voor talrijke bezoekers en toeristen, die er graag een omwegje voor maken. Sommige van die geïnteresseerde nieuwsgierigen begrijpen er echter de diepere betekenis van en beleven samen met de Oekraïense parochianen een eucharistieviering. Een langere dienst dan bij de katholieke dienst, echter graag meegenomen. Geen orgelmuziek, wel de mooie orthodoxe gezangen, uitgevoerd door het kerkkoor, een noodzaak voor het vieren van de goddelijke diensten.
Het kerkkoor! Dat leek aanvankelijk niet goed te lukken en de eerste pogingen gaven geen voldoening. Want de dienst van God vereist, behalve een gebouw, iconostase, priester en gelovigen, ook mooi gebrachte gezangen. Een gezaghebbende en bekwame leiding ontbrak Tor Sascha Teunissen, begin 1987, kwam kennismaken met de Oekraïens orthodoxe parochie, dit na een a uitnodiging van koorlid Leo Van Wissen. Er werd gepraat, er werd overleg gepleegd en het moet zijn dat meneer Teunissen er wel iets in zag want hij stemde toe de koorleiding op zich te nemen. Eerst nog bescheiden, met de voorhanden zijnde zangersgroep. (Voor de Paasdienst 1987 werden 2 (twee!) repetities gehouden met enkele zangers). Maar bij de 1000 jaar christendomviering was dat al heel wat beter. Weliswaar nog met medewerking van het Slavisch Byzantijns Koor Eindhoven. Maar het enthousiasme groeide. Met minstens één repetitie per maand, meerdere extra voor bijzondere feestdagen en aangevuld met een groep Nederlanders uit Maastricht, verbeterde het koorpeil met rasse schreden.

Sascha Teunissen leidt nu kundig en met plezier een bekwame groep die zijn repertorium steeds aanvult, en groeit in ledental. Het parochiekoor mag trots zijn op de prestaties en tevens bemoedigende reacties ondervindt van de gelovigen.
De uitstekende leiding van Sascha Teunissen heeft wel een stevige basis: moeder Teunissen komt uit Oekraïne van Odessa aan de Zwarte Zee, Sascha is de oudste zoon, die met een groep Vlamingen, Nederlanders en Oekraïners een volwaardig parochiekoor vormt, tot eer van God en tot volle tevredenheid van de kerkgangers.
